شکل خشک‌کننده‌ها بسته به نوع آنها، عمدتاً به دلیل مواد و فرآیند ساخت آنها متفاوت است. در زیر ظواهر معمولی چند خشک کننده معمولی آورده شده است:
خشک‌کننده ژل سیلیکا: معمولاً به صورت ذرات کروی کوچک شفاف یا نیمه‌شفاف با شکل نامنظم، معمولاً به اندازه ۱ تا ۳ میلی‌متر ظاهر می‌شود. برخی از محصولات کلرید کبالت را به عنوان شاخص رطوبت اضافه می کنند. هنگامی که رطوبت را جذب نمی کند آبی است و پس از جذب رطوبت صورتی می شود. دارای سطح صاف، ساختار متخلخل و سخت است اما شکننده است.
خشک‌کننده کلرید کلسیم: بیشتر به صورت توده‌های سفید، متخلخل، دانه‌ها یا دانه‌های نامنظم ظاهر می‌شود. این ماده بسیار مرطوب است و به تدریج رقیق شده و پس از جذب رطوبت به مایعی مانند ژل تبدیل می شود. معمولا برای کنترل رطوبت صنعتی یا در بسته بندی های بزرگ استفاده می شود.
خشک‌کننده‌های معدنی (مانند مونت موریلونیت، آتاپولژیت): به صورت ذرات کوچک مایل به خاکستری،-سفید، زرد-قهوه‌ای یا خاکستری{4}} قهوه‌ای، معمولاً به قطر 1-4 میلی‌متر، به شکل نامنظم و نسبتاً سخت ظاهر می‌شوند. این خشک‌کننده‌ها از مواد معدنی طبیعی ساخته شده‌اند و از نظر ظاهری شبیه ماسه یا شن ریز هستند.
خشک کن آهک زنده (اکسید کلسیم) یک جامد سفید، توده ای یا پودری است. با جذب رطوبت، افزایش حجم و آزاد شدن گرما تحت یک واکنش شیمیایی قرار می گیرد. معمولاً در بسته‌بندی مواد غذایی که نیاز به خشک کردن با راندمان بالا دارد استفاده می‌شود و به دلیل نگرانی‌های ایمنی به تدریج جایگزین می‌شود.
خشک کن فیبر از نظر شکل شبیه کاغذ ضخیم یا تخته فیبر است و می توان آن را به شکل های دلخواه برش داد یا مهر زد. این اغلب در بسته بندی برای داروها، محصولات بهداشتی و سایر محصولات با الزامات ایمنی بالا استفاده می شود. پس از جذب رطوبت جامد می ماند.
